Met een gezonde dosis spanning én nieuwsgierigheid stapte Connie Grevers (Beleidsmedewerker O&K) in de studiereis van SOPOW. Niet alleen als deelnemer, maar ook als mede‑organisator. “Voor onze stichting mocht ik deze reis mede organiseren.” vertelt ze. “Dat maakt dat je niet alleen beleeft, maar ook voortdurend kijkt: klopt wat we voor ogen hadden?”
Vooraf waren de doelen helder:
“We wilden minimaal twee scholen bezoeken en het Loris Malaguzzi Centrum zien. Maar vooral wilden we ervaren wat visie‑gestuurd werken écht betekent.”
Al snel werd duidelijk dat deze reis veel meer zou brengen dan vooraf te bedenken was.
Het moment dat Connie het meest is bijgebleven, vond plaats bij het eerste schoolbezoek (i-Vulcani en Material World in Fabbrico). “De binnenkomst heeft de meeste indruk gemaakt,” vertelt ze. “Hoe je binnenkomt… het is een beleving. Wat je ziet, hoort, ruikt en voelt.”
Ze omschrijft het gevoel als “warmte, verwondering en je welkom voelen”. Precies daar werd zichtbaar wat onderwijs met een duidelijke visie kan doen: niet alleen laten zien, maar laten ervaren.
Tijdens de reis zag Connie iets gebeuren waar vooraf bewust op was ingezet. “Voor onze organisatie zag ik verbinding tussen mensen ontstaan. Er was ruimte voor ontwikkeling van mensen. Iedereen mocht er zijn.”
Wat de reis op langere termijn concreet oplevert, moet nog blijken. Als beleidsmedewerker Onderwijs & Kwaliteit kijkt Connie vooral vooruit. “Het doel blijft dat elke school een visie op kleuteronderwijs gaat verfijnen en versterken.”
Door zowel leerkrachten, intern begeleiders, directeuren en een beleidsmedewerker mee te laten gaan, kan de visie en het belang van goed kleuteronderwijs verder uitgedragen worden in alle lagen van onze organisatie.
Een belangrijk inzicht dat Connie meeneemt, is hoe krachtig visie‑gestuurd werken kan zijn. “Je ziet echt dat dit zichtbaar wordt in alles. Je beleeft het, ondergaat het en voelt het.”
Volgens haar kan dat alleen als je samen een duidelijke richting hebt. “Dit werkt als je met elkaar weet waar je naartoe wilt.”
Voor Connie had de reis ook een persoonlijke kant. “Ik vond het spannend om als mede-bedenker vanuit SOPOW deze reis te maken,” vertelt ze eerlijk. “Hoe gaat zo’n reis met twintig vrouwen? Vinden ze het leuk? Leren ze hier wel iets van?”
Ze liet haar vragen los en keek vooral goed om zich heen. “Ik kijk naar de collega’s: wat zie ik? Is dit hoe ik van tevoren hoopte dat het zou zijn?”
Haar conclusie is positief. “Ik was blij met alles.” Daarbij spreekt ze haar waardering uit voor de organisatie. “De organisatie was perfect. Wanneer het niet ging zoals gepland, kwam er een andere oplossing. Top geregeld.”
Ook de reflectiemomenten waren van grote waarde. “De tussentijdse reflectie-opdrachten onder leiding van de onderwijsadviseur, net als de eindopdracht, hadden echt meerwaarde.”
“Al met al kijk ik er heel tevreden op terug,” besluit Connie. “Wat de werkelijke opbrengst is, is nog te vroeg om te zeggen, maar ik ga het zeker volgen.”